ج : اگر با آسياهاى فلزى آرد تهيه شود ، مواد چربى و فسفرى گندم كه ضد پوسيدگى هستند با سبوس خارج مىشود . به‌علاوه گلوتن كه تنها قسمت ازت‌دار گندم است ، خارج مىگردد . لذا آرد با الك شدن مواد زير را از دست مىدهد : 1 - مواد چربى . 2 - تقريبا كليه مواد بياض البيضى . 3 - سيليس كه كمك مؤثرى در تشكيل دندانها مىنمايد و به استخوانها نرمى مىدهد و چون با اكسيژن توأم گردد كليه‌ها و قلب را تقويت مىكند و كمبود آن يكى از علل مستعد كننده بيمارى قند مىباشد . 4 - فلوئور كه در ساختمان عاج دندانها و استخوانها به كار مىرود . 5 - فسفر كه براى سفت شدن استخوانها لازم است . 6 - منيزيوم كه عدمش موجب پيدايش گواتر و احتمالا سرطان مىشود . 7 - آهن كه كمبودش سبب كم خونى گرديده و با فسفر و منيزيوم تشكيل دهنده سلولهاى عصبى هستند و آهن قسمت‌هاى اصلى متشكله خون مىباشد . نوعى از جو وحشى از خاورميانه است كه داراى مقدار زيادى پروتئين مىباشد ( 30 درصد و حال اين كه جو معمولى 18 - 19 درصد دارد ) . يك دانه جو ديده شده كه 120 خوشه و هر خوشه 135 دانه داشته و گندم كه هر تخم 250 - 300 تخم شده است . برخى جو را از حبشه دانسته كه به ساير نقاط رسيده و شش هزار سال قبل در مصر كاشته مىشده است . جو براى كم‌خونى ، انژين ، تب ، اسهال ، درد معده و اختلالات كبدى مصرف مىشود و مخمر آبجو ، درمان كانونهاى عفونى و چركى مىباشد . در صد گرم جو 10 گرم مواد ازت ، 2 گرم چربى ، 70 گرم گلوسيد و سلولز و فسفر و كلسيم و آهن و ويتامين B يافت مىشود . براى كم خونى و ورم لوزه يا انژين و نرمى استخوانهاى كودكان و پيران و معالجه